Karanlığın Yüreği - Joseph Conrad

 

Kitabın Adı: Karanlığın  Yüreği
Orjinal Adı: Hearth of Darkness
Yazar: Joseph Conrad
Çeviren: Bülent O. Doğan
Yayınevi: İş Bankası Kültür Yayınları
Basım Tarihi: 2020
Sayfa Sayısı: 136
Joseph Conrad'ın kendi hayatından esinlendiği bir hikaye ile geldim bugün, Karanlığın Yüreği. Bir teknede başlıyor hikayemiz, bir grup insan bir arada, kahramanımız Marlow daha önce gitmiş olduğu ve "karanlık topraklar" olarak nitelendirdiği yerde başından geçen bir olayı anlatarak başlıyor.

Kaptan olan Marlow, çocukluğundan beri bilinmeyenin peşine seyahat etmeye arzu duyan bir insandır. Mesleği gereği de bunu eldeedebilecek bir fırsat çıkar önüne. Çocukken haritada gördüğü ve hep gitmek istediği Afrika'da bir nehirde olan bir gemi, kaptanı talihsiz bir şekilde ölünce lidersiz kalmıştır ve Marlow gemiyi devralmak için kaptan olarak atanmıştır. Tabi hem gemiye ulaşması, hem de sonra yaşananlar çok kolay olmayacaktır. Kaptanımızın görevi sadece gemiyi devralmak değil, hikayenin bir diğer önemli kahramanı olan fildişi toplayıcısı Mr. Kurtz'un başına ne geldiğini de şirketi için keşfetmektir. Afrika'ya ayak bastığı andan itibaren ise bizleri Belçika'nın Kongo'daki sömürgeliğinin hikayesi karşılar. Köle gibi çalıştırılan yerliler, öldürülen insanlar, ilahlaştırılmış beyazlar, korku, vahşet... İnsanlık adına utanacağımız, en azından benim utandığım pek çok şey yani... Alında kitabın adı Afrika'nın karanığından ziyade, insan yüreğinin karanlığıdır.

Sömürgecilik eleştirisi niteliğinde, okurken de insanı istemsiz olarak biraz geren bir kitaptı. Edebi anlamda aşırı tatmin olduğumu söyleyemesem de, hikayenin kendisi ilgi çekici idi.

"Gördüğüm şeylere karşı, elimden bir şey gelmediği için kendimden nefret ettim, duyulmayan sesimden, delirmeyen aklımdan nefret ettim."

"Kitabı cebime attım. Emin olun, kitabı okumayı bırakmak, eski ve sağlam bir dostluğun sığınağından ayrılmak gibiydi."

"...senin gücün yalnızca başkalarının güçsüzlüğünden doğan bir kazadır."

"Tuhaftır yaşam —acımasız mantığın boş bir amaca yönelik gizemli düzeni. Yaşamdan tek umulacak şey, insanın biraz kendini öğrenmesi —o da geç gelir hep —ve sönmek bilmeyen bir yığın pişmanlık."

Sitting Panda
Google Plus'ta Paylaş
    Blogger Yorumları
    Facebook Yorumları

0 yorum:

Yorum Gönder